Το Igoumenitsa Fashion Week επιστρέφει. Τι σημαίνει για σένα αυτή η διοργάνωση;
Απάντηση:
Για μένα δεν είναι απλώς ένα fashion event. Είναι μια προσπάθεια να αλλάξει η ενέργεια της πόλης.
Να φύγουμε λίγο από την εσωστρέφεια και να δείξουμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι σύγχρονο, ζωντανό, με αισθητική.
Το Fashion Week είναι μια αφορμή. Στην ουσία, αυτό που θέλουμε είναι να νιώσει ο κόσμος ότι η πόλη μπορεί να εκφραστεί.
Και αυτό είναι που μας οδήγησε και στο φετινό concept.
Ποιο είναι το βασικό concept πίσω από τη φετινή διοργάνωση;
Απάντηση:
Η ιδέα είναι απλή: μια πόλη γίνεται πασαρέλα.
Αλλά πίσω από αυτό, κρύβεται κάτι πιο ουσιαστικό.
Το βασικό concept δεν είναι μόνο η επίδειξη. Είναι η συμμετοχή να μπει όλη η πόλη μέσα σε αυτό. Τα καταστήματα, οι δρόμοι, ο κόσμος.
Θέλουμε να δημιουργηθεί μια αίσθηση ότι για λίγες μέρες, όλα κινούνται στον ίδιο ρυθμό.
Στην ουσία, αυτό που θέλουμε είναι να ενωθεί ο εμπορικός κόσμος, να νιώσει ένα.
Και ταυτόχρονα να υπάρξει μια προτροπή ότι μέσα από τη συλλογικότητα μπορούν να γίνουν πράγματα.
Τόσο σε επίπεδο ανάπτυξης, όσο και σε επίπεδο ευημερίας.
Τι σημαίνει για σένα ο ρόλος του καλλιτεχνικού διευθυντή;
Απάντηση:
Για μένα δεν είναι τίτλος… είναι μια ευθύνη.
Έτσι το βλέπω.
Αλλά ταυτόχρονα είναι και μια χαρά.
Γιατί όλο αυτό δεν είναι απλώς μια παραγωγή.
Αυτό που με γοητεύει πιο πολύ είναι οι έννοιες που κρύβονται πίσω από αυτό.
Τα πράγματα που δεν φαίνονται… αλλά τα νιώθεις.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση σε αυτό που δημιουργείτε;
Απάντηση:
Να φροντίσεις κάτι που δεν υπάρχει ακόμη…
να μην χαθεί πριν γεννηθεί.
Η πρόκληση είναι
να το φανταστείς…
και να το φέρεις
όσο πιο κοντά γίνεται
σε αυτό που έχεις δει.
Να γίνει, δηλαδή,
όπως το έχεις σκεφτεί.
Με έναν τρόπο που να ενώσει
έναν ολόκληρο εμπορικό κόσμο…
και ταυτόχρονα να κρατήσει
μια αισθητική συνέπεια.
Γιατί είναι πολύ εύκολο,
όταν κάτι γίνεται διαδικαστικά,
να χάσει την ουσία του.
Έχοντας ασχοληθεί τόσο έντονα με την εικόνα, πώς βλέπεις τον ρόλο της σήμερα; Σε μια εποχή όπου τα social media έχουν τεράστια δύναμη, πόσο πιστεύεις ότι η εικόνα και ειδικά μέσα από τη μόδα επηρεάζει τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τον εαυτό τους και τους άλλους;
Απάντηση:
Η εικόνα μάς δίνει δύναμη ,αλλά μπορεί και να μας εγκλωβίσει.
Σήμερα είναι ίσως το πιο δυνατό εργαλείο που έχουμε , ειδικά στον χώρο της μόδας. Ζω από αυτήν, την αγαπάω και τη σέβομαι.
Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή: άλλο να τη χρησιμοποιείς για να εκφραστείς και άλλο να τη χρειάζεσαι για να υπάρξεις.
Νομίζω ότι η εποχή μας έχει μπερδέψει αυτά τα δύο. Έχει δώσει αξία στο να σε βλέπουν πολλοί, αλλά όχι απαραίτητα στο να σε βλέπουν αληθινά. Εκεί είναι που αρχίζει να χάνεται το μέτρο.
Η συνεχής έκθεση στην εικόνα δημιουργεί και μια τάση μίμησης. Άνθρωποι που δεν έχουν επαγγελματική ανάγκη να εκτεθούν, αρχίζουν να νιώθουν ότι πρέπει να το κάνουν για να υπάρξουν ή για να νιώσουν αποδοχή.
Και εδώ γίνεται ένα πιο βαθύ μπέρδεμα.
Πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να ταυτίζουν την εικόνα με την αξία τους. Πιστεύουν ότι όσο περισσότερο προβάλλονται, τόσο περισσότερο αξίζουν. Ότι ο τρόπος που φαίνονται είναι ο τρόπος που πρέπει να αγαπήσουν τον εαυτό τους.
Αλλά η αξία δεν είναι εικόνα και κάπου στην πορεία το έχουμε μπερδέψει.
Και αυτό γίνεται πρόβλημα, γιατί στην ουσία αρχίζουμε να επενδύουμε περισσότερο στο πώς φαινόμαστε, παρά στο πώς εξελισσόμαστε.
Είναι πιο εύκολο να ανεβάσεις μια εικόνα από το να εκφράσεις μια σκέψη. Πιο εύκολο να δείξεις στιγμές, παρά να δείξεις άποψη.
Γι’ αυτό και βλέπεις συχνά να προβάλλεται η εικόνα , αλλά σπάνια η ουσία πίσω από αυτήν.
Πιο εύκολα θα μοιραστεί κάποιος μια φωτογραφία από την καθημερινότητά του, παρά κάτι που τον εξέλιξε, όπως ένα βιβλίο, μια ιδέα ή μια θέση.
Και εκεί η εικόνα παύει να είναι εργαλείο έκφρασης και γίνεται μηχανισμός επιβεβαίωσης. Δεν εκφράζει απλώς αρχίζει να σε ορίζει.
Υπάρχει και κάτι ακόμα που συχνά παρεξηγείται.
Το να προβάλλεις την εικόνα σου δεν σημαίνει ότι αγαπάς τον εαυτό σου και σίγουρα δεν ορίζει την αξία σου.
Η αυτοεκτίμηση δεν είναι αυτό που δείχνεις. Είναι αυτό που είσαι όταν δεν σε βλέπει κανείς.
Για μένα, η εικόνα πρέπει να υπηρετεί κάτι πιο ουσιαστικό. Αν είσαι φωτογράφος, μοντέλο, ηθοποιός ή τραγουδιστής, είναι μέρος της δουλειάς σου. Το θέμα ξεκινά όταν γίνεται ανάγκη για ανθρώπους που δεν το χρειάζονται.
Γιατί όταν προσπαθείς να απευθύνεσαι σε όλους, στο τέλος δεν σε βλέπει κανείς πραγματικά.
Και όταν έχεις ανάγκη να σε βλέπουν πολλοί, συχνά χάνεις αυτούς που σε έβλεπαν αληθινά.
Και εκεί είναι που η εικόνα αρχίζει να σου κοστίζει στις σχέσεις σου.
Στο πώς συνδέεσαι, στο πώς σε βλέπουν οι άνθρωποι που είναι πραγματικά δίπλα σου, και τελικά στο πώς βλέπεις κι εσύ τον εαυτό σου μέσα σε αυτές.
Πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή της τοπικής αγοράς σε κάτι τέτοιο;
Απάντηση:
Είναι το πιο σημαντικό κομμάτι. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από έναν ή δύο ανθρώπους.
Αν δεν το πιστέψει η πόλη, δεν έχει νόημα.
Για μένα, το σημαντικό δεν είναι απλώς να συμμετέχουν τα καταστήματα, αλλά να νιώσουν μέρος του.
Να μην είναι κάτι που απλώς συμβαίνει… αλλά κάτι που τους εκφράζει.
Να δημιουργηθεί μια κοινή αίσθηση.
Ότι για λίγες μέρες, όλοι ανήκουμε στο ίδιο πράγμα.
Τι θέλεις να αφήσει αυτό στο τέλος;
Απάντηση:
Όλα αφήνουν ένα αποτύπωμα.
Η ευθύνη είναι αυτό το αποτύπωμα να μην είναι επιφανειακό… αλλά καθαρό.
Γιατί μόνο έτσι μένει.
Μόνο έτσι μπορεί να γίνει κάτι που ο κόσμος αγκαλιάζει.
Να του δώσεις μορφή… χωρίς να του αφαιρέσεις την αλήθειά του.
Και στο τέλος να αφήσει κάτι.
Όχι απλώς εντύπωση… αλλά ένα συναίσθημα Κάτι που να σε ακουμπήσει…
και να σε κάνει, έστω για λίγο,
να αφεθείς.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται και η απάντηση…
Ότι τίποτα δεν αλλάζει πραγματικά
αν δεν το ακουμπήσεις μέσα σου.
Ότι οι πόλεις, οι άνθρωποι, οι στιγμές…
δεν ψάχνουν απλώς να εντυπωσιάσουν.
Ψάχνουν έναν τρόπο να συνδεθούν.
Να νιώσουν ότι ανήκουν.
Και μέσα σε αυτό…
να βρουν κάτι που τους λείπει.
Ίσως μια αίσθηση.
Ίσως μια κατεύθυνση.
Ίσως μια μικρή λύση
σε κάτι που δεν λέγεται εύκολα.
Γιατί τελικά,
αυτό που δημιουργούμε μαζί
δεν είναι μόνο μια εικόνα…
είναι ένας τρόπος να θυμηθούμε
ότι μπορούμε.
Και ότι ο καθένας από εμάς,
με τον δικό του τρόπο,
μπορεί να αφήσει κάτι που αξίζει.
Κάτι αληθινό.
Κάτι που δεν μένει απλώς…
αλλά προχωράει.
Σε έναν κόσμο όπου η εικόνα συχνά προηγείται της ουσίας, πιστεύεις ότι υπάρχει ακόμη χώρος για αυθεντικότητα; Και τελικά, τι είναι αυτό που ξεχωρίζει έναν άνθρωπο σήμερα, η εικόνα του ή η ουσία του;
Απάντηση:
Ναι, υπάρχει χώρος για αυθεντικότητα. Ίσως όχι όσο θα έπρεπε, αλλά υπάρχει. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που την αναζητούν, τόσο θα υπάρχει και αυτή.
Η εικόνα συχνά προηγείται, γιατί είναι άμεση, εύκολη και εντυπωσιακή. Μπορεί να τραβήξει την προσοχή. Όμως αυτό που μένει, αυτό που ξεχωρίζει πραγματικά, είναι η ουσία ενός ανθρώπου.
Αυτό που ξεχωρίζει λοιπόν, δεν είναι η εικόνα, αλλά η στάση ζωής, οι αξίες και οι πράξεις. Είναι ο τρόπος που φέρεσαι στους άλλους όταν δεν σε βλέπει κανείς.
Η εικόνα μπορεί να σε κάνει ορατό.
Οι αξίες σου όμως είναι αυτές που σε κάνουν αυθεντικό.
Γιατί αν αυτό που δείχνεις δεν συναντά αυτό που ζεις, τότε μένεις μόνο στην εικόνα. Και η εικόνα, όσο όμορφη κι αν είναι, χωρίς αλήθεια και συνέπεια από πίσω… αδειάζει.
Οι εικόνες μπορεί να εντυπωσιάζουν… αλλά δεν μένουν.
Αυτό που μένει, είναι η αλήθεια.
Ίσως όχι για όλους… αλλά για αυτούς που τη νιώθουν, είναι μοναδική.
Και όταν είναι αληθινή, δεν χρειάζεται να φωνάξει για να ξεχωρίσει.
